pa.mpmn-digital.com
ਨਵੇਂ ਪਕਵਾਨਾ

ਸੋਡਾ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਸੱਚ

ਸੋਡਾ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਸੱਚ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.


ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸੋਡੇ ਦੀ ਆਦਤ ਕਿੰਨੀ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ

ਸੋਡਾ ਦੇ ਖਤਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਨਵੀਂ ਖੋਜ.

ਮਹਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਦੀ ਬਹਿਸ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦਾਅ 'ਤੇ ਕੀ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ: ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ. ਅਤੇ ਨਿਫਟੀ ਇਨਫ੍ਰੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੋਚਣ ਨਾਲੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ.

ਬੀਮਾ ਹਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਦੀ ਸੋਡਾ ਆਦਤਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ. ਜਦਕਿ ਨੈਸ਼ਨਲ ਜੀਓਗਰਾਫਿਕ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੰਡ-ਅਧਾਰਤ ਸੋਡਿਆਂ ਅਤੇ ਮੱਕੀ-ਅਧਾਰਤ ਸੋਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਤਰ ਹੈ (ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਉੱਚ-ਫਰੂਟੋਜ ਮੱਕੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਯਮ), ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਡਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. (ਸੋਡਾ ਦੀ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ: ਇਹ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ.) ਪਰ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਹੈ: ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸੋਡਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀ ਹਫ਼ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਡਾ ਵਿੱਚ ਕੱਟਣਾ 12 ਪੌਂਡ, 65 ਕੱਪ ਖੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 12,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਲੋਰੀ.

ਸੋਡਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਿਹਤ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇਨਫੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦੇਖੋ.


ਸਰੋਤ: InsuranceQuotes.org


ਡੌਨ 't ਪੈਨਿਕ: ਇੱਥੇ ਅਤੇ#x27s ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਬਾਰੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ

ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਦੁਆਰਾ ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੁਆਦ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦੇ ਐਲਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਇੰਟਰਨੈਟ ਹੰਝੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਜ਼ੀਰੋ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਪੜਾਅਵਾਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਜ਼ੀਰੋ ਸ਼ੂਗਰ ਇਸਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ.

ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਨਾ ਰੋਵੋ: ਇਹ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਨਵਾਂ" ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ "ਨਵਾਂ" ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕੁਝ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਤੋਂ ਲਗਦਾ ਹੈ. ਦਰਅਸਲ, ਦੋਵਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਸਮਗਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਕੋਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਰਬਾਦ ਹੋਏ ਪੀਣ ਦੇ ਸੁਆਦਾਂ ਨੂੰ "ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੱਖਣ ਵਾਲੀ ਜ਼ੀਰੋ-ਸ਼ੂਗਰ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ" ਵਿੱਚ "ਅਨੁਕੂਲ" ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਦ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ.

ਇੱਥੇ ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਵਿੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ:

ਕਾਰਬੋਨੇਟਡ ਪਾਣੀ, ਕਾਰਾਮਲ ਰੰਗ, ਫਾਸਫੋਰਿਕ ਐਸਿਡ, ਐਸਪਰਟੇਮ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਬੈਂਜੋਨੇਟ, ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਆਦ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਸਿਟਰੇਟ, ਐਸੀਸੁਲਫੇਮ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ, ਕੈਫੀਨ

ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ:

ਕਾਰਬੋਨੇਟਡ ਪਾਣੀ, ਕਾਰਾਮਲ ਰੰਗ, ਫਾਸਫੋਰਿਕ ਐਸਿਡ, ਐਸਪਰਟੇਮ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਬੈਂਜੋਨੇਟ (ਸੁਆਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ), ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਆਦ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਸਿਟਰੇਟ, ਐਸੀਸੁਲਫੇਮ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ, ਕੈਫੀਨ

ਸਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪਬਲਿਕ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਹਫਪੌਸਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਵਿਅੰਜਨ "ਨਵੀਂ ਅਤੇ ਸੁਧਰੀ" ਹੈ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇ ਇੱਕ ਬਲੌਗ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਨੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ. ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਇੱਕ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਚਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ: ਨਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਪਡੇਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹੈ.

ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਜ਼ੀਰੋ ਸ਼ੂਗਰ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਰਣਨਯੋਗ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਖੰਡ ਦੇ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਦਾ ਸਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ."

ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਦਲਾਅ: ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਪੈਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਡੱਬਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ "ਆਈਕੋਨਿਕ ਲਾਲ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਡਿਸਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ" ਅਤੇ ਕੋਕ ਜ਼ੀਰੋ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮੇਟਣਾ ਹੈ. ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇਗਾ.


ਮਿਸਟਰ ਪਿਬ ਅਤੇ ਡਾ ਪੀਪਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਅੰਤਰ ਹੈ

ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਮਿਸਟਰ ਪਿਬ ਅਤੇ ਡਾ ਮਿਰਚ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਤੇ ਰੈੱਡ ਵੇਲਜ਼ ਬਨਾਮ ਟਵਿਜ਼ਲਰਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰੇਕ ਪੀਣ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਸੰਖੇਪ ਹੋਣ ਲਈ, ਡਾ. ਮਿਰਚ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਟੈਕੋਸ ਦੇ ਵਾਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰੱਗ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਇਹ 1885 ਤੱਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਫਟ ਡਰਿੰਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਮਿਸਟਰ ਪਿਬ ਨੇ 1972 ਵਿੱਚ ਡਾ. ਪੇਪਰ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵੱਲ ਵਧਣ ਦੇ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਕੰਪਨੀ ਦੇ asੰਗ ਵਜੋਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ. ਇਸਦਾ ਉਹੀ ਮਿਰਚ-ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਰੰਗ ਦੀ ਪੈਕਿੰਗ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਡਾ: ਮਿਰਚ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਿਬ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਮਿਸਟਰ ਪਿਬ ਅਤੇ ਡਾ ਮਿਰਚ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅੰਤਰ: ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਮਿਰਚ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਉਪਨਾਮ ਤੇ ਕੋਈ ਬਿੰਦੀ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ (ਰਾਹੀਂ ਮਾਨਸਿਕ ਫਲੌਸ). ਮਿਸਟਰ ਪਿਬ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ, ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਕਾਪੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ.


ਖੁਰਾਕ ਸੋਡਾ ਮਿੱਥ ਦੇ ਮਰਨ ਦੇ ਪੰਜ ਕਾਰਨ

ਹੈਲਥ ਬੋਗੀਮੈਨ 'ਤੇ ਦੁਹਰਾਏ ਗਏ ਅਧਿਐਨ ਭੋਜਨ ਖੋਜ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮੌਕਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਡਾਈਟ ਸੋਡਾ ਅਧਿਐਨ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ. (ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹਨ ਇਹ ਸੋਡਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ.)

ਖਬਰਾਂ ਦਾ ਤਾਜ਼ਾ ਸਮੂਹ ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਜੋ ਖੁਰਾਕ ਸੋਡਾ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਮੌਤ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਜੋਖਮ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ.

ਆਮ ਵਾਂਗ, ਅਧਿਐਨ (ਅਤੇ ਕੁਝ ਕਹਾਣੀਆਂ) ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੰਦਰਭਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ. ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਾਰਨ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਚੱਕਰ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.

1. ਜੇ ਇਹ ਨਕਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਖਰਾਬ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗਲਤ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਲੈਬ ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ. ਲੋਕ ਜੈਨੇਟਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਣੂਆਂ, ਅਤੇ ਮੋਨੋਸੋਡੀਅਮ ਗਲੂਟਾਮੇਟ ਅਤੇ, ਹਾਂ, ਨਕਲੀ ਮਿੱਠੇ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ.

ਪਰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਰਸਾਇਣਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਈਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ (ਇਹ ਪਾਣੀ ਕਹਿਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਹੈ). ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਵਰਣਨ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ. ਕੁਝ ਤੱਤ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ. ਦਰਅਸਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਖੋਜ ਵਧੀ ਹੋਈ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲੋਂ ਨਕਲੀ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖਾਣ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. (ਤਾਜ਼ਾ ਅਧਿਐਨ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਸਿੱਟਾ ਕੱਦਾ ਹੈ.)

2. ਸੋਡਾ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੈ

ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸੋਡਾ ਕੁਝ ਸਰਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਕਲੰਕਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ (ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਕਰੀ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ).

ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੋਡੇ ਦੀ "ਲੋੜ" ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਇੱਥੇ ਲੱਖਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਵਰਗਾ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਸਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਡਾਕਟਰ ਪੀਪਰ, ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਪਰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਅਤੇ ਪੀਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਨੂੰ “ਲੋੜ” ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਸਾਨੂੰ ਆਈਸ ਕਰੀਮ ਜਾਂ ਪਾਈ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜੀਵਨ ਘੱਟ ਅਨੰਦਮਈ ਹੋਵੇਗਾ.

ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸੋਡਾ ਪੀਣ ਦੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਸਧਾਰਣ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਤਰੇ ਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ. ਸੰਜਮ ਅਜੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ.

3. ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ

ਮੈਂ ਖੋਜ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਟਰੈਕ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ ਕਿ ਖੇਤਰ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਗ੍ਰਾਂਟਾਂ ਅਤੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਣ ਲਈ ਫੰਡਿੰਗ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਡਾਕਟੋਰਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਪੋਸਟ ਡਾਕਟੋਰਲ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਅਕਸਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਕਦਮ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਡੇਟਾ ਸੈਟ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਕੁਝ ਕਾਰਕ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੋਜ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਡੀਹਾਈਡਰੇਟ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੌਫੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ.

ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਮਾਪ ਵਜੋਂ ਆਉਟਪੁੱਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ. ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਖ਼ਬਰਾਂ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਣ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ - ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹਾਂਗੇ ਕਿ ਖੁਰਾਕ ਸੋਡਾ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ.

4. ਵੱਕਾਰੀ ਅਦਾਰੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਸ

ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਡੇਟਾ ਸੈਟਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜਕਰਤਾ ਪੋਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਡਾਟਾ ਸੈੱਟ ਬਣਾਉਣਾ ਕੰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹਿੱਸਾ ਹੈ.

ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਪਰ ਡਾਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿੰਗਾ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ.

ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੁਝ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੋਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਛਾਣਨ ਯੋਗ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਕਾਰੀ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਡੇਟਾ ਸੈਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਫੰਡਿੰਗ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਵਧੇਰੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ, ਵੱਕਾਰ ਅਤੇ ਫੰਡਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਖੋਜ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਸਤਿਕਾਰਤ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

5. ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਨਿਰੀਖਣ ਅਧਿਐਨ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ

ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ "ਵਧੇ ਹੋਏ ਜੋਖਮ" ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋਖਮ ਮਾੜੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਲਈ, ਨਿਰੀਖਣ ਅਧਿਐਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਵਿਕਲਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਅਪਵਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੰਬੰਧਤ ਹੋਣ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋਵੇ (ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਉਲਟ).

ਖੁਰਾਕ ਸੋਡਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮੁਨਾਸਬ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਾਰ ਜਾਂ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਝਟਕਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਖਪਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਖੁਰਾਕ ਸੋਡਾ ਬਿਹਤਰ ਸਿਹਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਚੇਤ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੱਕਰ ਤੋਂ ਬਚਣ.

ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਨਿਰੀਖਣ ਅਧਿਐਨ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜੋੜਦੇ ਹਨ. ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, 200,000 ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ 100,000 ਪ੍ਰਤੀਭਾਗੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਾਲੋਂ "ਬਿਹਤਰ" ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਗਭਗ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ - ਅਕਸਰ ਉਹੀ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.

ਡਾ: ਜੌਨ ਆਇਓਨਿਡਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ: "ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਲੱਖਾਂ ਸੰਭਾਵਤ ਸੰਜੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਸਾਇਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਇੱਥੇ 300,000 ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ 250,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ. ”

ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਾਹਿਤ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ" "ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ ਜਾਂ ਚਰਬੀ" ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਹੋਰ ਕੀ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਰੀਖਣ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ.

(ਆਬਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨਲ ਰਿਸਰਚ ਅਜੇ ਵੀ ਆਬਾਦੀ-ਵਿਆਪਕ ਖਤਰੇ ਦੇ ਕਾਰਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਗਰੈਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋਣ ਵਰਗੀਆਂ ਅਤਿ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਰਧ-ਬੇਤਰਤੀਬ ਸਮੂਹ ਬਣਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਾਰਜ-ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਜਿਹੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ.)

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸਿਰਫ ਅਨੁਸਾਰੀ ਜੋਖਮ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹਨ ਨਾ ਕਿ ਸੰਪੂਰਨ ਜੋਖਮ' ਤੇ. ਜੇ ਕੋਈ ਜੋਖਮ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਬੁਰਾ ਲਗਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਜੇ ਬੇਸਲਾਈਨ ਜੋਖਮ 0.1 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਬੇਸਲਾਈਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ 0.11 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਏਗੀ.

ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਖੋਜ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਹਿੱਸਾ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ - ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਜੇ ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰਬੋਤਮ ਲੋਕ ਇੰਨਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.


ਹਾਂ. ਉਹ ਦੋ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ. ਦੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੇ ਸੁਆਦ ਸਪ੍ਰਾਈਟ ਇੱਕ ਨਿੰਬੂ ਚੂਨਾ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਨਿੰਬੂ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ ਬਿਲਕੁਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ. ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਸਪ੍ਰਾਈਟ ਵੀ ਕਾਰਬੋਨੇਟਡ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿੰਬੂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਖੰਡ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਗਰਮ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਖੰਡ ਘੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ. ਖੰਡ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬਾਲਟੀ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਐਬਸਟਰੈਕਟ (ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੁਆਦ) ਅਤੇ ਖਮੀਰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ. ਸੋਡਾ ਘੋਲ ਨੂੰ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਬੋਤਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ ਅਤੇ idsੱਕਣਾਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਸੀਲ ਕਰੋ.


ਮੈਕਡੋਨਲਡਸ ਦੀ ਵੈਬਸਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ & quotin ਕ੍ਰਮ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਿਆਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਫਿਲਟਰਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਹਨ. & Quot; ਫਾਸਟ-ਫੂਡ ਚੇਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫਿਲਟਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਿਲਟਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਸਿਸਟਮ. ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ = ਤਾਜ਼ਾ ਕੋਕ.

ਮੈਕਡੋਨਲਡਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਡੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਇੰਸੂਲੇਟਿਡ ਟਿਬ ਹੈ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਫਰਿੱਜ ਯੂਨਿਟ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਡਰਾਇਵ-ਥਰੂ ਵਿੰਡੋ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੋਡਾ ਫੁਹਾਰੇ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਠੰ above ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਤਾਪਮਾਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਟਿਬ ਰਾਹੀਂ ਚਲਦਾ ਹੈ. ਠੰਡੇ ਤਾਪਮਾਨ C02 ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਕ ਦੇ ਕਰਿਸਪ, ਬੁਲਬੁਲੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰਬੋਨੇਸ਼ਨ ਹੋਰ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇਗੀ.

#ਚਮਚਾ ਟਿਪ: ਕਦੇ ਵੀ ਬਰਫ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਕਡੋਨਲਡਜ਼ ਕੋਕ ਦਾ ਆਰਡਰ ਨਾ ਦਿਓ. ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ਰਬਤ ਅਨੁਪਾਤ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਬਰਫ਼ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.


ਜ਼ੇਵੀਆ ਜ਼ੀਰੋ ਕੈਲੋਰੀ ਸੋਡਾ, ਕੋਲਾ

ਪਹਿਲੇ ਸਟੀਵੀਆ ਸੋਡਾ ਨੂੰ ਹੈਲੋ ਕਹੋ! ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਜ਼ੇਵੀਆ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੋਡਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਾਡੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੈਮਾਨੇ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਵਿਕਲਪ ਹੈ. ਸਟੀਵੀਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਸੋਡਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਐਬਸਟਰੈਕਟ ਨੂੰ ਸਿਟਰਿਕ ਐਸਿਡ, ਕਾਰਬੋਨੇਟਡ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਸ਼ਬਦ "ਐਸਿਡ" ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਨਾ ਦਿਓ ਸਿਟਰਿਕ ਐਸਿਡ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਐਡਿਟਿਵ ਹੈ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਇੱਕ ਸੁਆਦੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਕੈਫੀਨ ਵਾਲੇ, ਜ਼ੀਰੋ-ਕੈਲੋਰੀ ਸੋਡਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਖਾਲੀ ਹੋ - ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁੰਘੋ ਹਨ ਆਖਿਰਕਾਰ ਚੁਣਨ ਲਈ 14 ਸੁਆਦ.


ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਅਤੇ ਖੇਡ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ

ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਂਡ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਕਸਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਯੂਰਪੀਅਨ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਅਪਲਾਈਡ ਫਿਜ਼ੀਓਲੋਜੀ ਦੇ ਮਾਰਚ 2013 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ-ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਤੋਂ 60 ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਭਾਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਘੱਟ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਦੁਹਰਾਓ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੀ. ਪਲੇਸਬੋ. ਅਧਿਐਨ ਛੋਟਾ ਸੀ - ਸਿਰਫ 12 ਪੁਰਸ਼ ਅਥਲੀਟ - ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਖੋਜ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ.

ਸੋਡੀਅਮ ਬਾਈਕਾਰਬੋਨੇਟ ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਕਸਰਤ ਵਿੱਚ ਗਤੀ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੀਬਰਤਾ ਤੇ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਨੇੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਲੈਕਟੇਟ ਨਾਮਕ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲੈਕਟੇਟ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਉਸ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ & quot; ਬਰਨ & quot ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੁਕਣਾ ਜਾਂ ਹੌਲੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਲੈਕਟੇਟ ਬਿਲਡਅਪ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਐਸਿਡਿਟੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਇਸ ਐਸਿਡਿਟੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਏਰਗੋਨੋਮਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਵਜੋਂ ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਦੇ ਅਸਲ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਖੋਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਪਰ, ਜੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਖਰਕਾਰ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕਸਰਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਧੇਰੇ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.


ਰੂਹਾਨੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਲਾਭ

ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਆਭਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਸਾਡੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੁਆਰਾ, ਅਸੀਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਬਣਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗੇ.

ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਾਡੇ ਮੂਡ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸਾਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਣਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚਿੜਚਿੜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਗੇ.

ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਤਕਨੀਕਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ energyਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਇਹ ਸਿਮਰਨ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਭਾ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ.

ਬਾਹਰੀ energyਰਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਭਾ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਟਕਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕ energyਰਜਾ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਨਹਾਉਣ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਭਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਤੇ ਇੱਕ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਦਿਨ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਫਾਈ ਦੇ ਵਾਧੂ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਵੇਖੋ:

ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ energyਰਜਾ' ਤੇ ਅਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਇਸ energyਰਜਾ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਚੇਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ.

ਆਪਣੀ ਆਭਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ, ਇਸ ਲਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਾਈਬ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.


ਖਾਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਚੰਗਾ? ਆਧੁਨਿਕ ਭੋਜਨ ਬਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਸੱਚਾਈ

ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭੋਜਨ ਪੈਦਾ ਅਤੇ ਖਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਆਧੁਨਿਕ ਖੁਰਾਕ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੌੜੀ ਦੁਬਿਧਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

ਆਖਰੀ ਸੋਧ ਮੰਗਲ 19 ਮਾਰਚ 2019 16.33 GMT ਨੂੰ

ਹਰੀਆਂ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਪੀਓ, ਇਸਨੂੰ ਧੋਵੋ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਓ. ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਅੰਗੂਰ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ, ਵੇਖੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ: ਕਰਿਸਪ ਮਾਸ, ਅਤੇ ਜੈਲੀ ਵਰਗਾ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਇਸਦੇ ਹਲਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ.

ਅੰਗੂਰ ਖਾਣਾ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੁਆਰਾ ਅਛੂਤ. ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਈਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੀਣਾ ਵੀ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ. ਓਡੀਸੀ "ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਵੇਲ, ਅੰਗੂਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਘਣੀ ਲਟਕਾਈ" ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਫਲਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸੁਆਦੀ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱ pullਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਡੱਚ ਸਟੀਲ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਅੰਗੂਰ ਇੱਕ ਧਾਤ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸੀਪ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਛਿਲਕੇ ਵਾਲੇ ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ.

ਪਰ ਹਰੀ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਇਸ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਦੇਖੋ, ਫਰਿੱਜ ਤੋਂ ਠੰਡੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਆਖਰਕਾਰ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗੂਰ ਵੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚਬਾਉਣ ਜਾਂ ਥੁੱਕਣ ਲਈ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਬੀਜ ਨਹੀਂ ਹਨ (ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਥਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜਿੱਥੇ ਬੀਜੇ ਹੋਏ ਅੰਗੂਰ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ). ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਆਦਰਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪੀਪਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਵਿਧਾ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਜੀਬ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਹੈ: ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਜਿਵੇਂ ਥੌਮਸਨ ਸੀਡਲੈਸ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਮਸਨ ਫਲੇਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੌੜਾ ਨਹੀਂ, ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਨਹੀਂ, ਕੰਕੌਰਡ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਚਕੀਲਾ ਨਹੀਂ, ਮਸਕਟ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲਚਸਪ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਖੰਡ ਵਾਂਗ ਸਾਦਾ ਮਿੱਠਾ. ਇੱਕ ਅੰਗੂਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟਣ ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪੱਕੇਗਾ ਜਾਂ ਖੱਟਾ. ਇਹੀ ਸੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ, 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ. ਇਹ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਰੂਲੈੱਟ ਵਰਗਾ ਸੀ: ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਿੱਠਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੀ. ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ, ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜੇ ਆਧੁਨਿਕ ਫਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਾਲ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਪਿੰਕ ਲੇਡੀ ਸੇਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ -ਜੁਲਦੇ, ਸਾਡੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਗਾਇਆ ਅਤੇ ਪੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ. ਮਿਠਾਸ ਲਈ ਉਗਾਇਆ ਗਿਆ ਫਲ ਘੱਟ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਆਧੁਨਿਕ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਾਈਟੋਨਿriਟ੍ਰੀਐਂਟਸ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਿਹਤ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਅਜਿਹੇ ਫਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ energyਰਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਿਹਤ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਅਸੀਂ ਉਮੀਦ ਕਰਾਂਗੇ.

ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਅੰਗੂਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਇਹ ਵੀ ਨਵਾਂ ਹੈ. ਮੈਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਬੁੱ oldਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅੰਗੂਰ-ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਅੰਗੂਰ ਉਤਪਾਦਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ-ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਇਲਾਜ ਸੀ. ਪਰ ਹੁਣ, ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ averageਸਤ ਆਮਦਨੀ 'ਤੇ ਫਿਲਮ ਕਲਿਚ ਦੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੋਮਨ ਸਮਰਾਟ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ -ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ. ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਲ 2000 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੁਗਣੇ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਇਹ ਵਧਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਣਯੋਗ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੇ ਛੋਟੇ ਵਾਧੂ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ' ਤੇ ਲੋਕ ਪੈਸੇ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਟੇਬਲ ਅੰਗੂਰ ਇੱਕ ਮੌਸਮੀ ਫਲ ਸੀ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਸਾਲ ਦੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੇ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਅੱਜ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸੀਜ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ.

ਅੰਗੂਰ ਬਾਰੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ. ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਾਡੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹਨ ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਕੈਲੀਡੋਸਕੋਪਿਕ ਪਰਿਵਰਤਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਤੱਤ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕੀ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਜ਼ਮੀਨ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਪਲੇਟਾਂ ਤੇ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ (ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਪਲੇਟਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ).

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜੀਵਨ ਬਿਹਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਖੁਰਾਕ ਬਦਤਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ. ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਦੀ ਕੌੜੀ ਦੁਬਿਧਾ ਹੈ. ਗ਼ੈਰ -ਸਿਹਤਮੰਦ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜ਼ਾਦ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸਮਝਦਾ ਹੈ. ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਅੰਗੂਰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ ਜੋ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ. ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੱਖਾਂ ਸਾਡੇ ਦਾਦਾ -ਦਾਦੀ ਨਾਲੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਅਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਂਦ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਆਜਾਦੀ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਭੁੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਗਿਰਾਵਟ ਦੁਆਰਾ ਅਧਾਰਤ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਪ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਸਾਖਰਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ. ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਮੁਫਤ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਇਸ ਤੱਥ ਦੁਆਰਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੁਆਰਾ - ਇੱਕ ਖੋਖਲੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੁਆਰਾ.

ਬ੍ਰੈਕਸਿਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੰਡਾਰ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਕਲੋਰੀਨ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤੇ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਆਯਾਤ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਹੈ. ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਯੂਐਸ ਦੇ ਰਾਜਦੂਤ ਵੁਡੀ ਜਾਨਸਨ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਯੂਐਸ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਪਰ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮਿਆਰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹਨ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੇ ਨਾਟਕੀ sੰਗ ਨਾਲ ਡੁੱਬਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਜੋ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਤੰਬਾਕੂ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ. 2015 ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 7 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਤੰਬਾਕੂ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ 2.75 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ 12 ਮਿਲੀਅਨ ਮੌਤਾਂ "ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਜੋਖਮਾਂ" ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਗਿਰੀਦਾਰ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਮੀਟ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. . ਇਹ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ - ਹਰ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ, ਸੁਆਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੱਕ - ਇੱਕ ਪਰੀਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਸੀ. ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਲਾਜ਼ੀਕਲ ਅਸੰਭਵ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਪਲੇਗ ਜਾਂ ਟੀਬੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਖੁਰਾਕ ਹੈ. ਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਇਸ ਤੱਥ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਜਾਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ. ਖੁਰਾਕ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਹੁਣ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਇਹ ਅਜੇ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਰੁਟੀਨ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੋਵੇਗਾ. ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਕੀ ਖਾਣਾ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਸੰਕੇਤ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਭੋਜਨ ਸਪਲਾਈ ਸਾਨੂੰ ਆਮ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਸੰਕੇਤ ਭੇਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. “ਸੰਜਮ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼” ਇਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਕੱਟਦੀ ਜਿੱਥੇ superਸਤ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੀ ਲਈ “ਹਰ ਚੀਜ਼” ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹੋ ਗਈ ਹੈ.

ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਖਾਣਯੋਗ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਇੰਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ. ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਸਕੁਇਡ ਸਿਆਹੀ ਦੇ ਥੈਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਇੰਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਬਿenਨਸ ਆਇਰਸ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੀ, ਟੋਕਿਓ ਵਿੱਚ ਸੈਂਡਵਿਚ ਅਤੇ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਇਤਾਲਵੀ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ. ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੱਚੇ ਨੇਪੋਲੀਟਨ ਪੀਜ਼ਾ, ਇੱਕ ਛਾਲੇ ਹੋਏ ਤੰਦੂਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਗਏ ਆਟੇ ਦੀ ਸੁੱਜੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਡਿਸਕ ਖਾਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੇਪਲਸ ਜਾਣਾ ਪਿਆ. ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਨੇਓਪੋਲਿਟਨ ਪੀਜ਼ਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹੋ - ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​ਪੀਜ਼ਾ ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਗਈ ਸਹੀ ਆਟੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ - ਸਿਓਲ ਅਤੇ ਦੁਬਈ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ.

ਆਧੁਨਿਕ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗਲਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੋਜਨ ਇੱਕ ਛੋਹਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ. ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਬਾਰੇ ਨਿਰਣਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਖਾਣ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਦੇ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ. ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮੋਟਾਪਾ ਅਤੇ ਖੁਰਾਕ ਸੰਬੰਧੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਡਿਆਂ, ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਮੀਟ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਂਡਡ ਸਨੈਕ ਫੂਡਜ਼ ਦੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਹੈ ਜੋ ਜੰਕ ਫੂਡ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਆਲੋਚਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੀਤੀ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 90% ਅਜੇ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪ੍ਰੇਰਣਾ - ਏਕੇਏ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ - ਮੋਟਾਪੇ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਾਰਨ ਸੀ. ਇਹ ਬੇਹੂਦਾ ਹੈ.

ਇਹ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਹਰ ਉਮਰ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਗਈ ਹੈ. 60 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਦਲਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਮੂਹਿਕ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕਿ energyਰਜਾ-ਸੰਘਣੇ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ-ਮਾੜੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਉਪਲਬਧਤਾ ਹੈ. ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬਦਲਾਅ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਟ੍ਰੈਕ ਰੱਖਣਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ. ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ 2011 ਤੋਂ 2016 ਤੱਕ 30% ਵਧੀ ਅਤੇ ਪੈਕਡ ਫੂਡ ਦੀ ਵਿਕਰੀ 25% ਵਧੀ. ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ, ਡੋਮਿਨੋਜ਼ ਪੀਜ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਾਖਾ 2016 ਵਿੱਚ ਹਰ ਸੱਤ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਹੈ.

ਝੋਂਗਸ਼ਾਨ ਸਨੈਕ ਸਟ੍ਰੀਟ, ਨੈਨਿੰਗ, ਗੁਆਂਗਸੀ ਪ੍ਰਾਂਤ, ਚੀਨ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਰਕੀਟ. ਫੋਟੋ: ਅਲੈਕਸੈਂਡਰ ਟੋਮਿਕ/ਅਲਾਮੀ ਸਟਾਕ ਫੋਟੋ/ਅਲਾਮੀ ਸਟਾਕ ਫੋਟੋ

ਪਰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਾਰੇ ਸਮਾਜਕ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਦਾਦਾ -ਦਾਦੀ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਂਦੇ -ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਤਾਜ਼ੀ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਪਕਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਚੇਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ. ਪਲੇਟਾਂ 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਫੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਈਨ ਦੇ ਗਲਾਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ. ਦਿਨ ਦਾ ਸਨੈਕਸ ਨਾਲ ਵਿਰਾਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੈਲੋਰੀਫਿਕ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਣਾ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਰੇ ਰਸ ਅਤੇ ਡੀਟੌਕਸ ਸ਼ਾਟ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਰਾਫਟ ਸੋਡਿਆਂ ਤੱਕ (ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੋਡਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰਫ ਵਧੇਰੇ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ). ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਰਗਰ ਅਤੇ ਫਰਾਈ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਅਤੇ ਐਵੋਕਾਡੋ ਟੋਸਟ ਅਤੇ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਦਹੀਂ, ਵਧੇਰੇ ਸਲਾਦ ਡਰੈਸਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ "ਦੋਸ਼-ਮੁਕਤ" ਕਾਲੇ ਕਰਿਸਪ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ.

ਬੈਰੀ ਪੌਪਕਿਨ, ਨੌਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੈਪਲ ਹਿੱਲ ਵਿਖੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਨੈਕਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦੇ ਸਾਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ 2004 ਸੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚੀਨੀ ਗ੍ਰੀਨ ਟੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਖਪਤ ਕਰਦੇ ਸਨ. 2004 ਵਿੱਚ, ਪੌਪਕਿਨ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚੀਨੀ fromੰਗਾਂ ਤੋਂ ਖਾਣ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਨਮੂਨੇ ਵੱਲ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤਬਦੀਲੀ ਵੇਖੀ. ਚੀਨੀ ਪੋਸ਼ਣ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਟਾ ਦੇ ਸਨੈਪਸ਼ਾਟ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਲਗਭਗ 10,000-12,000 ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਯਮਤ ਸਰਵੇਖਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ. 1991 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ, ਪੌਪਕਿਨ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਸਾਲ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਚਤ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਪੂਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਸਲੂਕ ਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਮੱਧ-ਪਤਝੜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਲੋਕ ਮਿੱਠੇ ਬੀਨ ਦੇ ਪੇਸਟ ਨਾਲ ਭਰੀ ਚਰਬੀ-ਅਮੀਰ ਪੇਸਟਰੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਕੇਕ ਖਾਂਦੇ ਸਨ. ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਰਸਮੀ ਅਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਸਨ, ਇੱਕ ਆਮ ਸੀਰੀਅਲ ਬਾਰ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ.

2004 ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਮਦਨੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ, ਕਿਤੇ ਵੀ ਬਾਹਰ, ਸਨੈਕਿੰਗ ਦੀਆਂ ਚੀਨੀ ਆਦਤਾਂ ਨਾਟਕੀ spreadੰਗ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈਆਂ. 19 ਤੋਂ 44 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੀਨੀ ਬਾਲਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਸਨੈਕਸ ਖਾਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੋ ਅਤੇ ਛੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਨੈਕਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ ਵੱਧ ਗਈ. ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੀਨੀ ਬੱਚੇ ਹੁਣ ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਨੈਕਿੰਗ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਖਾਣ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੈ.

ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਨੈਕਿੰਗ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫਲਾਂ ਤੇ ਸਨੈਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ: ਤਾਜ਼ਾ ਟੈਂਜਰੀਨ ਅਤੇ ਕੁਮਕੁਆਟ, ਬੇਬੇਰੀ ਅਤੇ ਲੀਚੀ, ਅਨਾਨਾਸ ਅਤੇ ਪਾਮੇਲੋ. ਇਹ ਉਹ ਭੋਜਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ. ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਨੈਕਿੰਗ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ. "ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ," ਪੌਪਕਿਨ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ! ਬੂਮ! ਬੂਮ! ਸਨੈਕਸ ਹੁਣ ਸਿਹਤਮੰਦ ਨਹੀਂ ਹਨ. ” 2015 ਤੱਕ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਸੁਆਦੀ ਸਨੈਕ ਫੂਡ ਮਾਰਕੀਟ ਦੀ ਕੀਮਤ 7 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਨੈਨਜਿੰਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਟਾਰਬਕਸ ਫਰੈਪੁਕਿਨੋਸ ਅਤੇ ਬਲੂਬੇਰੀ ਮਫ਼ਿਨਸ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ.

ਚੀਨ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਪੰਜ, 10 ਅਤੇ 50 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਦੇ patternsੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ "ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਖੁਰਾਕ" ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਨਮੂਨੇ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ. ਪਰ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦੀਆਂ ਤਾਜ਼ਾ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸਪੇਨ, ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਟ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬਹੁਤੇ ਬੱਚੇ ਹੁਣ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਟਮਾਟਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ “ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਖੁਰਾਕ” ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ. ਇਹ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਬੱਚੇ, ਜੋ ਕਿ 2017 ਤੱਕ, ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਮਿੱਠੇ ਕੋਲਾ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੈਕ ਕੀਤੇ ਸਨੈਕ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਦਾ ਸੁਆਦ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ. ਹਰ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ, ਸੁਆਦੀ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਤੱਕ, ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਸਨੈਕਸ ਤੱਕ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਗਏ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖਾਧੇ ਗਏ ਖਾਣੇ, ਜਾਂ ਟੇਕਵੇਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਹੈ.

ਸਪੇਨ, ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਟ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤੇ ਬੱਚੇ ਹੁਣ 'ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਡਾਈਟ' ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ. ਫੋਟੋ: ਅਲਾਮੀ ਸਟਾਕ ਫੋਟੋ

ਸਾਡੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਖਾਣ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ਤੇ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ. ਸਾਡਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਅਰਾਜਕ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੇਲ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਯਾਤਰੀਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ, ਲਗਭਗ ਹਰ ਕੋਈ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕੈਪੂਚੀਨੋ ਅਤੇ ਫਿਜ਼ੀ ਡ੍ਰਿੰਕ ਦਾ ਇੱਕ ਡੱਬਾ ਦੋਵੇਂ ਸਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਬਦਲਵੇਂ ਚੁਸਕੀਆਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਇੱਕ headਰਤ ਹੈੱਡਫੋਨ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਖੁਰਮਾਨੀ ਦੇ ਟਾਰਟ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਗੱਤੇ ਦੇ ਪੇਟੀਸੇਰੀ ਬਾਕਸ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਦੋ ਸਖਤ ਉਬਾਲੇ ਅੰਡੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੱਚੇ ਪਾਲਕ ਦੇ ਇੱਕ ਉੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸਨੈਕਪੌਟ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ. ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਚਮੜੇ ਦਾ ਬ੍ਰੀਫਕੇਸ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਉਹ ਅੰਦਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਮਿਲਕਸ਼ੇਕ ਦੀ ਇੱਕ ਬੋਤਲ ਅਤੇ ਚਾਕਲੇਟ-ਕਾਰਾਮਲ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮੁਕੰਮਲ ਪੈਕੇਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ.

ਸਾਨੂੰ ਅਕਸਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿਅਸਤ inੰਗ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ "ਬਿਹਤਰ" ਜਾਂ "ਚੁਸਤ" ਭੋਜਨ ਵਿਕਲਪ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਉਪਜ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਮੰਗੀ. ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੋ ਵਿਕਲਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਜੋ ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵਿਅਸਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ westernਸਤਨ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਮਿੱਠੇ ਸਨੈਕ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹਨ) ਪਰ ਕੇਲੇ ਦੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕਿਸਮ, ਕੋਮਲ ਕੈਵੈਂਡੀਸ਼.

ਵਧੇਰੇ ਸੰਤੁਲਿਤ eatੰਗ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸਿਰਫ ਸਾਨੂੰ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ, ਜਾਂ ਸਕੂਲ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ, ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਦੀ ਬਚਤ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ, ਜਾਂ ਕਾਰ, ਬੱਸ ਜਾਂ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ਤੇ ਦੇਖੋ, ਜਾਂ ਜਲਦੀ ਉੱਠੋ, ਜਾਂ ਦੇਰ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਕਰੇਤਾ ਮਸ਼ੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੋ, ਜਾਂ ਉਦਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਦਵਾਈਆਂ 'ਤੇ ਰਹੋ, ਜਾਂ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਰੱਖੋ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਅਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਭੰਡਾਰ ਕੀਤਾ ਫਰਿੱਜ. ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਾਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਅਚੰਭੇ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ. ਫੋਟੋ: ਡੇਵਿਡ ਮੈਕਨਿw/ਗੈਟਟੀ ਚਿੱਤਰ

ਸੰਪੂਰਨ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਫੋਕਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵੱਲ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਅਸੰਤੁਲਿਤ ਭੋਜਨ ਸਪਲਾਈ ਦੁਆਰਾ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਲਈ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਅਣਮਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨਿਆਂਪੂਰਣ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ਾਇਦ ਹਰ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹਰੀ ਪੱਤੇਦਾਰ ਸਬਜ਼ੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਕੈਂਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਭੋਜਨ ਹਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਰੋਕਥਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਗੁਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਉਹ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦਿਨ ਭਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਡੀ ਪਲੇਟ ਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ.

ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਫੁਮਿਆਕੀ ਇਮਾਮੁਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਭੋਜਨ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿੱਥਾਂ ਹਨ.” ਇਮੂਰਾ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਿਹਤਮੰਦ ਖੁਰਾਕ ਵਰਗੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਪਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਖੁਰਾਕ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਉਹ "ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ" ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਉੱਚ ਨਮਕ ਵਾਲੀ ਸੋਇਆ ਸਾਸ ਵੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ. But Imamura is conscious that no population in the world eats exactly the combination of healthy foods that a nutritionist might prescribe.

Every human community across the globe eats a mixture of the “healthy” and the “unhealthy”, but the salient question is where the balance falls. Take ultra-processed foods. The occasional bowl of instant ramen noodles or frosted cereal is no cause for panic. But when ultra-processed foods start to form the bulk of what whole populations eat on any given day, we are in new and disturbing territory for human nutrition. More than half of the calorie intake in the US – 57.9% – now consists of ultra-processed food, and the UK is not far behind, with a diet that is around 50.4% ultra-processed. The fastest growing ingredient in global diets is not sugar, as I’d always presumed, but refined vegetable oils such as soybean oil, which are a common ingredient in many fast and processed foods, and which have added more calories to what we eat over the past 50 years than any other food group, by a wide margin.

In 2015, Imamura was the lead author on a paper in the medical journal the Lancet, which caused a stir in the world of nutrition science. This team of epidemiologists – based at Tufts University and led by Professor Dariush Mozaffarian – has been seeking to map the healthiness, or otherwise, of how people eat across the entire world, and how this changed in the 20 years between 1990 and 2010. The biggest surprise to come out of the data was that the highest-quality overall diets in the world are mostly to be found not in rich countries but in Africa, mostly in the sub-Saharan regions. The 10 countries with the healthiest diet patterns, listed in order with the healthiest first, came out as: Chad, Mali, Cameroon, Guyana, Tunisia, Sierra Leone, Laos, Nigeria, Guatemala, French Guiana.

Meanwhile, the 10 countries with the least healthy diet patterns, listed in order with the unhealthiest first, were: Armenia, Hungary, Belgium, USA, Russia, Iceland, Latvia, Brazil, Colombia, Australia.

The idea that healthy diets can only be attained by rich countries is one of the food myths, Imamura says. He found that the populations of Sierra Leone, Mali and Chad have diets that are closer to what is specified in health guidelines than those of Germany or Russia. Diets in sub-Saharan Africa are unusually low in unhealthy items and high in healthy ones. If you want to find the people who eat the most wholegrains, you will either have to look to the affluent Nordic countries where they still eat rye bread or to the poor countries of sub-Saharan Africa, where nourishing grains such as sorghum, maize, millet and teff are made into healthy main dishes usually accompanied by some kind of stew, soup or relish.

It was Imamura’s conclusion about the high quality of African diets that ruffled feathers in the world of public health. What about African hunger and scarcity? If the people of Cameroon consume low amounts of sugar and processed meat, it is partly because they are consuming low amounts of food all round.

Amsterdam has been the first rich city in the world to bring down child obesity. Photograph: Alamy Stock Photo

Imamura does not deny, he tells me, that the quantity of food available is very low in some of the African countries, but adds: “That’s not the point of our study. We were looking at quality.” His paper was predicated on the assumption that everyone in the world was consuming 2,000 calories a day. Imamura was well aware that is far from the case in sub-Saharan Africa, where the prevalence of malnourishment is around 24% according to the Food and Agriculture Organisation. But he and his colleagues wanted to isolate the question of food quality from that of quantity.

For 50 years or more, our food system has been blindly fixated on the question of quantity. Since the end of rationing after the second world war, our agricultural systems have been focused on supplying populations with enough food, without considering whether that “food” was beneficial for human health. But now there are glimmers of a return to quality, with an acknowledgement in public health circles that food is more than just a question of calories in and calories out. With Brexit, there has been belated recognition in the UK that the quality of the food we eat is not something we can just take for granted. At a meeting in Westminster Hall earlier this month, Sharon Hodgson, the shadow minister for public health, warned that a no-deal Brexit would be disastrous for the quality of food served by public caterers in schools, hospitals and prisons.

Brexit or no Brexit, it’s becoming abundantly clear that the way most of us currently eat is not sustainable – either for the planet or for human health. The hope is that some governments and cities around the world are already taking action to create environments in which it is easier to feed ourselves in a manner that is both healthy and joyous.

Amsterdam has been the first rich city in the world to bring down child obesity, through the Amsterdam healthy weight programme (AHWP). From 2012 to 2015 the percentage of children there who are overweight or obese declined by 12%. The AHWP worked on many fronts at once, from banning junk-food marketing at sporting events to increasing water fountains in the city. But the guiding philosophy behind all the actions was to change collective ideas about what is normal when it comes to food and health. Now, when a child celebrates a birthday in an Amsterdam school, he or she cannot bring in packs of cookies or Haribos. Instead, a popular option is a selection of vegetable skewers to share with friends, consisting of tomatoes, cubes of cheese and green olives. Celebrate with olives!

Here in the land of The Great British Bake Off, celebrating a child’s birthday with olives instead of sugar might sound weird. If schools tried to enact such a plan in the UK, you can be sure that the usual chorus of critics would denounce it as “middle-class”. But there is nothing middle-class about the desire to eat food that brings us both health and happiness.

To reverse the worst of modern diets and save the best would require many other things to change about the world today, from the way we organise agriculture to the way we talk about vegetables. A smart and effective food policy would seek to create an environment in which a love of healthy food was easier to adopt, and it would also reduce the barriers to people actually buying and eating that food. None of this looks easy at present, but nor is such change impossible. If the transformations we are living through now teach us anything, it is that humans are capable of altering almost everything about our eating in a single generation.

This article was amended on 19 March 2019 to more correctly order the name of the University of North Carolina at Chapel Hill.

Bee Wilson’s The Way We Eat Now is published by 4th Estate on Thursday.


The Truth Behind Secret Recipes in Coke, KFC, Etc.

Everybody loves secrets, mystery, and intrigue. That's why mystery novels and films have been popular for decades, and why shows like "The X-Files" and "Lost" are cult hits.

The commercial appeal of a good mystery (real or manufactured) has not been lost on advertisers. "Mystery meat" aside, several famous brands have emphasized the uniqueness of their secret-ingredient-containing products.

According to Jay Bush of Bush's Best Beans, "Our baked beans are made from a secret recipe that's been passed down and closely guarded by generations of the Bush family." In their commercials, Duffy "Duke" of Castlebury, Jay's treacherous golden retriever, repeatedly tries to sell the secret recipe to the highest bidder. Jay notes that "he hasn't spilled the beans yet, but every dog has his price." (Actually, as long as we are revealing secrets, the real Duke is actually portrayed by a trained stunt double &mdash is nothing sacred?)

Coca-cola has one of the most famous secret recipes in the world ads whimsically claim that only two men know the ingredient list, and describe the dire consequences that would befall the planet if the secret was ever lost, including a hole appearing in the fabric of the universe. (Technically, Coca-Cola is no longer produced, and hasn't been commercially available for years. What most people refer to as "Coke" or "Coca-cola" is actually "Coca-cola Classic," since the now-discontinued "New Coke" was branded simply "Coke.")

Dr. Pepper claims that its secret blend of 23 flavors is known by only three people alive today. Kentucky Fried Chicken is home of the famous blend of "eleven secret herbs and spices," closely guarded by the company. ਇਤਆਦਿ.

But is there really any such thing as a "secret ingredient" these days? After all, over the past decade consumers have gotten more and more disclosure about what's in the food they eat-- everything from calorie content to food allergy information. Furthermore, laboratory analysis has kept up with the times. Perhaps when A.J. Bush baked his first recipe in 1908, or when the Coca-Cola company was founded in 1892, there was no way to determine what "secret ingredients" might be in a product.

But these days, any laboratory worth its sodium chloride can tell pretty much what chemicals and ingredients appear in what quantities of a given sample. It's food science, not rocket science.

In his book "Big Secrets," William Poundstone revealed a laboratory analysis of Kentucky Fried Chicken: "The sample of coating mix was found to contain four and only four ingredients: flour, salt, monosodium glutamate, and black pepper. There were no eleven herbs and spices &mdash no herbs at all in fact. Nothing was found in the sample that couldn't be identified." So much for the "secret." In fact, the chicken's ingredient statement is available on KFC's Web site.

As for Coke Classic, well, the formula can be found on page 43 of Poundstone's book, but it includes vanilla extract, citrus oils, and lime juice flavoring.

There's no cocaine in Coke, and technically there never was, though it uses coca leaves and kola nuts as flavorings and stimulants. Cocaine is not the same as the coca leaf it is derived from for centuries, natives in South American countries regularly chewed on the coca leaf for its anesthetic and mild stimulant properties. But just as chewing on a coca leaf is not "taking cocaine," neither is drinking a Coke.

I had planned to reveal the whole Coke Classic formula, but as I prepared this column I got a threatening e-mail from someone who told me that if I did, he would "get medieval" on me. He referred obliquely to various implements of torture including thumb screws and the Billy Ray Cyrus single "Achy Breaky Heart." Revealing some secrets comes at too high a price. I also got an e-mail from Duke Bush (who, by the way, is amazingly competent on the keyboard despite his lack of opposing thumbs) offering to sell me his secret bean recipe.

Benjamin Radford is managing editor of the Skeptical Inquirer science magazine. His books, films, and other projects can be found on his website. His Bad Science column appears regularly on LiveScience.